Bir fırçayı ben aldım diğer fırçayı da sana verdim ki dünyayı boyayalım, birbirimizi boyayalım anlatalım görüldüğü gibi değil hiçbir şey içimizdekileri yansıtalım. Yağmur tanecikleri çizelim gökyüzünden düşen yüzümüze çarptığında içimizi ısıtan, ışıklı bir yol çizelim gözlerimizi kamaştıran, düşlerimiz de acıya huzur versin. Bir rüzgarımız olsun bizi uçuran, zor anlarımızda bizi yönlendiren. Bir yıldız çizelim gökyüzüne ve ona ulaşabilelim uçağımızla. Bal akan şelaleler olsun, perilerin oynadığı… Hepsini çizerken sevgimizi verelim onlara. Her şey önceden söylenmiş olsa bile biz yine de fırçayla boyayalım, söylenenin yolundan gidelim, onu abartalım, kendi çiziklerimizi atmayı unutmayalım dünyaya.
Kendini Sezar sanan Don Kişot’tan sevgilerle…
Yorum Gönder