KUSMAK
Kurgu yapacak kadar kontrolde hissetmiyorum kendimi, yaratıcılığın perileri de tamamen terk etmiş beni. Sıkıntı bastı, eski bunalım günlere doğru bir yolculuğa çıkıyor gibiyim. Valizimi aldım bunalım garantisi olan bir tatil köyüne gidiyorum. Sadece hastalığımı kusuyorum. Artık birini teselli de edemeyeceğim, kusura bakmasın bir takım dostlar, kendi derdimle uğraşmak istiyorum. Beni kötü yapacak ne varsa kanımda dolaşsın istiyorum. Herkesi kırmak, üzmek istiyorum ki uzaklaşsınlar benden. Bir takım minnet duyguları, kendini borçlu hissetmeler vb… hiç birini hissetmesinler. Onlarla beraber yaptığım ya da onlara yaptığım son eylemi değerlendirmelerine alsınlar, diğer yaptıklarımı unutsunlar. Bir bağ kalmasın aramızda, yeni bağlar kurulmasın. Umut oluşuyor içimde bu bağlar yüzünden. Onlar istem dışında koptuğun da ise hayal kırıklığı doğuyor.
Yorum Gönder